José Conde non é novo nisto do asociacionismo. Xa presidiu unha asociación de veciños, outra cultural, e tamén fundou un colectivo na defensa dos autónomos. Agora ponse á fronte de Sabia Vella, para loitar polos dereitos e reivindicar melloras para os xubilados e pensionistas da comarca de O Salnés, pero con vocación autonómica.
O nome da asociación alude á sabedoría da xente maior. Cre que a valoramos o suficiente?
Semella que non. Porque na maioría das ocasións non se lle fai caso. E é unha mágoa que non se aproveite iso para transmitir o que esa persoa sabe á xente nova. Precisamente, non hai máis que ver que calquera empresa cando solicita traballadores sempre lle pide un mínimo de cinco anos. Algo que non vexo real, se un quere xente nova e á vez que teña experiencia.
Por que decidiron crear Sabia Vella?
Algúns de nós partimos xa doutras organizacións anteriores que traballaron polos temas sociais. Nós pasamos da idade laboral a ser xubilados, pensionistas, e vendo as carencias que tiñan e agora temos nós, foi o que nos impulsou a dar este paso. Naquel momento demos o callo e agora pensámolo dar igual, contemos con máis ou menos asociados. Porque se nós non o facemos, quen o vai facer por nós? Nós estamos fundados dende o 5 de xaneiro e contamos case con 200 asociados. Pretendemos ter asociados directos e outros a través de asociacións xa creadas.
Hai uns días manifestáronse pola suba das pensións, pero que máis ofrecerán a eses asociados?
Nós nacemos coa idea de solicitar da Administración melloras das pensións, do trato ós xubilados e pensionistas... Eu nestes momentos síntome ben, pero iso non significa que dentro de 10 anos non pase a ser dependente. Temos que pensar no peor e para iso é para o que imos estar, porque esta é unha problemática que afecta a máis de 700.000 persoas actualmente en Galicia. E hai algunhas personaxes da vida pública que comentan de mala maneira que as pensións non son sustentables. Non son sustentables se os cartos que había no peto das pensións se adican a outras cousas. Quérennos amedrentar con que non é así. Pero se non é sustentable o tema das pensións, como é sustentable o gasto en armas, nos políticos ou na Igrexa católica? As pensións non poden ser neste país unha creación de pobreza. Que me expliquen como unha persoa que viva soa pode saír adiante con 870 euros. Para eses é para os que estamos traballando, porque os que non o necesitan poden ser socios, pero xa sabemos que ó mellor dálles a risa.
E máis alá das reivindicacións, que outros proxectos teñen?
Todo o que sexa para mellorar a situación social, económica, sanitaria e xurídica do noso colectivo. Unhas cousas tocarémolas antes, porque son máis primordiais, e outras iranse tocando paulatinamente. Todo aquilo que o noso asociado nos vaia demandando. Para min son igual de importantes 200 asociados que 1.000 pero, evidentemente, de cara á Administración, o día que teñamos 1.000, seremos máis importantes que con 200.
"Se queremos que dentro duns anos esteamos ben tratados,
temos que empezar a reivindicalo agora mesmo"
Como animaría a un xubilado de O Salnés a asociarse en Sabia Vella?
Facilmente. Non fai falla aplaudir nin darlle empanada e polbo. Nós iso non o imos poder facer, nin agora nin dentro dun ano, porque os recursos económicos que teñamos non os imos gastar niso. Ímolos gastar en beneficio do asociado. E logo, cousas de lecer, que ó mellor agora se tocan pero minimamente. Tamén imos procurar poder facer todo tipo de accións lúdicas como comidas, bailes de salón... Facerlle a vida máis fácil ó noso colectivo. Animaríaos como me animei eu, pensando en que agora estamos ben, pero non vai ser así eternamente. Se queremos que dentro duns anos esteamos ben tratados, temos que empezar a reivindicalo agora mesmo. Porque despois, ó paso que imos... Onde están as residencias de maiores? Onde están as casas de maiores? Non queremos tampouco que se fagan macro residencias como se se fixeran cárceres para os maiores. Pode facerse a nivel parroquial, a nivel municipal, con poucas prazas. E outra cousa moi importante: Que non nos leven distantes do noso entorno, onde vivimos ou nacimos e temos a familia.
Para rematar creo que quere falar das cuotas que teñen na asociación.
A cuota é mínima. É tan mínima que é igual ó custe dunha cervexa ó mes. É unha cuota anual de 25 euros para o socio principal. Digo principal porque temos outra opción: Se é un matrimonio, o socio principal vai pagar 25 euros e o cónxuxe vai pagar 12 euros. Con 37 euros ó ano van ser os dous socios dunha asociación que vai estar velando por eles. E as asociacións que están creadas, se se queren unir a nós, van pagar unha soa cuota de 100 euros anuais. Eu sei que todo o que sexa económico é un esforzo, pero precisamente por iso aprobamos unha cuota branda. Porque se se creou isto para axudar e o que facemos é apretar o peto ós nosos compañeiros, malo é.